Społecznik roku

W moim oku złudny spokój.

Cały mój społecznik w jednym filmie zwarty.

O i jest.

Każdy dzień to plan.
Poukładany od rana do snu.
Wstań. Jedz. Pracuj. Jedz. Spotkaj się. Jedz. Śpij.
A jakby tak zmienić?

Wstań. Jedz. Jedz. Jedz. Śpij. Spotkaj się. Zapomnij o pracy.

Prawdziwe szczęście opiera się na braku planu i wierze w to co absurdalne.
O czym to miałem pisać?

Bo taka jest M***ść

"Obietnice są tańsze od kwiatów, kochanie. Jednak nie oczekuję ich od Ciebie. Potrzebuję czynów i ramion, szeroko rozwartych, w których mogę schować się przed wszechobecnym mrozem. Zimno mi w serce."

I tak.

I tak mnie nikt nie czyta.

Na głos czy po cichu.

Jest dobrze.

Drogi pamiętniczku. Dzień 37.

W końcu coś napisałem. Witam bardzo.